Powrót
Sulimierz(Adamsdorf)W południowej części osady znajduje się zespół podworski. Budynek mieszkalny, wybudowany na miejscu dawnego dworu oraz budynki gospodarcze ustawione są w czworobok, tworząc obszerny dziedziniec. Na południe od dawnego dworu rozciąga się rozległy park o powierzchni 6 ha dochodzący do brzegów jeziora Sulimierskiego. Wiek starodrzewu ocenia się na 100 - 150 lat. Na szczególną uwagę zasługują: dęby (o obwodach 300 i 400 cm), buki pospolite (290 i 310), wierzby białe (290 i 450), klon (450), kasztanowce (310 i 400) oraz lipa (420).31.07.1363 r. Margrabia Ludwik Rzymski zezwolił Clausowi von Schöning (Schenyngen) z Sulimierza zbudować wysoki na 36 prętów zamek, nakazując jednocześnie okolicznym miastom, w tym Gorzowowi, by mu w tym nie przeszkadzały. Warowny dom przeszedł następnie na Horkerów. Los tej budowli nie jest znany.
Przez trzy pokolenia pozostawał Sulimierz w rodzinie Karbe, nim drogą sukcesji przeszło na własność rodziny Middeldorf. W 1927 r. właścicielem Sulimierza była Marie Middeldorf z domu Karbe. W XIX w. właściciele majątku mieszkali w Dzierzgowie. W XX w. był on już odrębną posiadłością, natomiast ostatni właściciele S.ulimierza mieszkali już na miejscu. Zabudowania dworsko-folwarczne zostały wzniesione na pd. krańcu wsi, zniekształciły nieco zachowaną do dziś owalnicę. Dwór już w latach 60. był ruiną. Na jego miejscu zbudowano budynek mieszkalny. Zachowały się natomiast XlX-wieczne zabudowania folwarczne, wzniesione w kształcie czworoboku z obszernym dziedzińcem w środku: stary spichlerz z dźwigiem, stodoła z herbem..
Założenie dworskie uzupełnia park o pow. 6 ha ciągnący się aż do brzegów jeziora Sulimierskiego ze starodrzewem szacowanym na 100-150 lat (dęby, buki pospolite, wierzby białe, klony, kasztanowce i lipy). Po wojnie majątek został znacjonalizowany i przekazany PGR. W latach 70/80. gospodarzył tu Barlinecki Kombinat Rolny. Gospodarstwo w Sulimierzu, które należało do Zakładu Rolnego w Mostkowie, na pocz. lat 90, usamodzielniło się w PPGR, które następnie zostało zlikwidowane. Dzierżawcami ziemi AWRSP byli w 1997 r. Elżbieta Grzegorzewska, Ryszard Mazur i Dariusz Wierzbicki.
Pokaż widok na większej mapie